MMS2 Werking
Chloordioxide is buitengewoon explosief. Men kan deze stof vurig noemen, maar dan op een goedaardige manier. Het explosieve karakter van chloordioxide vormt de sleutel tot zijn effectiviteit als vernietiger van pathogene organismen! De verbinding is letterlijk explosief, zodanig, dat het niet veilig is om in bepaalde hoeveelheden te vervoeren ! Daarom is het gebruikelijk, om chloordioxide ter plaatse te produceren.
Het merendeel van chloordioxide productie vindt plaats op een schaal, die dodelijk zou zijn voor de individuele mens, maar al wel wordt toegepast in de gemeentelijke drinkwatervoorziening, waar het langzamerhand het gebruik van chloor gaat vervangen, aangezien chloordioxide géén carcinome biiwerking produceert. Chloordioxide is officieël goedgekeurd door het Instituut voor Milieu Bescherming, voor het veilig en effectief vernietigen van pathogene organismen en besmettelijke ziektes als Anthrax.U begrijpt nu wel, dat chloordioxide effectief is.
Maar de hoeveelheden, toegepast in dergelijke toepassingen kan variëren tussen de 500 en 6000 deeltjes per miljoen (ppm), die overduidelijk dodelijk zou zijn voor een mens.
Door het MMS protocol produceert men ongeveer 1 ppm. Men gebruikt dus de volkomen veilige MMS oplossing voor het verwijderen van pathogene organismen.
De MMS oplossing bestaat uit 28 % natrium chloraat in gedistilleerd water. Men kan met slechts met één druppel hiervan, chloordioxide produceren, indien gecombineerd met een activator in de vorm van azijn, citroensap of een 10 % oplossing van citroenzuur. De laatste twee activators worden aanbevolen voor mensen met de ziekte van Lyme, overgebracht via de teek.
Toepassingen van chloordioxide variëren van 1-15 druppels, behalve in levensbedreigende situaties, waarin de maximum hoeveelheid mag worden verdubbeld. Een standaard toepassing bedraagt 6 druppels, waarin een kwart theelepel activator wordt toegevoegd. Na de activator toevoeging duurt de chemische omzetting van natriumchloraat tot chloordioxide ongeveer 3 minuten.
Het activerende bestanddeel in azijn, een zwak zuur zorgt voor deze chemische omzetting.
Hiermee wordt tevens de basis gelegd, voor wanneer de chloordioxide ionen in de bloedbaan terechtkomen.
Dit zwakke zuur functioneert als een ontstekingsmechanisme, door de zuurgraad of PH waarde van chloordioxide te verlagen, zonder deze tot ontploffing te brengen.
De natuurlijke PH waarde van natrium chloraat bedraagt 13. Door de toevoeging van azijn, citroensap of citroenzuur vormt ongeveer 3 mg onstabiele, doch onschuldige chloor dioxide.
Het proces.
Laten wij het eens hebben over het hoe en waarom van chloor dioxide, waardoor ons immuunsysteem een nieuwe levenskans krijgt!
Het explosieve karakter is hetgene, wat chloor dioxide zo effectief maakt, wanneer het in aanraking komt met pathogene stoffen. Zoals eerder aangegeven, blijkt chloor dioxide een veilige en effectieve stof te zijn, die in de gemeentelijke drinkwatervoorziening, in ziekenhuizen en zelfs tegen vormen van bioterrorisme kan worden ingezet.
Het ligt voor de hand, dat chloor dioxide net zo effectief zal werken in menselijke vloeistoffen als in de gemeentelijke watervoorziening.
De vurige kracht van chloordioxide voorkomt, dat de schadelijke organismen een weerstand kunnen opbouwen. Dat komt hoofdzakelijk, doordat deze organismen direct worden vernietigd, wanneer ze in contact komen met chloordioxide. Dit terwijl gezonde cellen en goedaardige bacteriën ongemoeid worden gelaten. Normale hoeveelheden zuurstof als oxidante stof in de bloedbaan zijn niet in staat om alle slechte organismen tijdens een ziekteproces te vernietigen, maar door de aanwezigheid van chloordioxide wordt het een volkomen ander verhaal.
Stop ! Overhandig onmiddelijk uw elektronen, nu !
Wanneer een chloordioxide ion in aanraking komt met een schadelijk organisme, worden er onmiddelijk tot 5 elektronen uit de atomen van dit organisme getrokken, in een soort microscopisch kleine explosie, niet schadelijk voor de mens, wel dodelijk voor de pathogeen. Het organisme, dat als onvrijwillige elektron donor fungeert, wordt direct onschadelijk gemaakt, door deze elekron overdracht aan chloordioxide, alsmede door de vrijkomende energie.De voormalige pathogeen verandert door het oxidatieproces van de chloorion, in een onschuldig zout.
Dit chemisch proces komt ten goede van een door toxinen belast lichaam.
Door het gehele lichaam, overal waar chloordioxide ionen via de rode bloedcellen worden getransporteerd en in aanraking komen met pathogenen, verliezen zij hun elektronen en houden op te bestaan. De met chloordioxide gewapende cellen ontploffen alleen bij aanraking met pathogenen, inclusief schadelijke bacteriën, virussen, giftige stoffen, zware metalen en parasieten. Al deze schadelijke stoffen bezitten PH waarden, die buiten het lichamelijk spectrum van de normale gezondheid vallen. Al deze pathogenen zullen tevens een positieve ionische lading bezitten. Cellen gewapend met chloordioxide, zullen géén goedaardige bacteriën of gezonde cellen oxideren, aangezien zij een PH waarde bezitten van 7 of meer ( 7.5 ideale waarde) en een negatieve ionenlading hebben. Chloordioxide ionen oxideren, d.w.z. verdampen alle zieke cellen, alles met een zurig karakter en met een positieve ionenlading.
Indien de chloordioxide ionen niet in aanraking komen met pathogenen of andere toxinen, zullen deze tot keukenzout vervallen en in een aantal gevallen hypochloor zuur, dat óók door het lichaam kan worden gebruikt.
Een Pathogeen Vernietiger.
Verschil tussen MMS1 en MMS2
De werking van mms1 is zodanig dat het NaClO2 de elektronenwolk die de moleculen, waaruit het pathogeen is samengesteld, bijeenhoud wordt opengebroken en daardoor de pathogeen vernietigd.
De werking van mms2 is zodanig dat de CaHCLO2 in het lichaam een lichaamseigen stof is die als zwakke antioxidant werkzaam is om te zorgen dat pathogenen geen kans krijgen zich te ontwikkelen.
De beide mmssen dienen dus als aanvulling op elkaar.
MMS2
